ΜΑΘΑΜΕ ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ!;

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι αρχικά. Σε πολλές/πολλούς δεν θα αρέσουν αυτά που θα ακούσουν αλλά σαν έντιμος άνθρωπος και σαν ακόμα πιο ειλικρινής για να μην πω κυνική αρθρογράφος, πρέπει να πω την αλήθεια. Είναι γνωστό πως όλοι οι άνθρωποι ψάχνουν την αγάπη στη ζωή τους. Άλλοι νωρίτερα και άλλοι αργότερα θέλουν να κάνουν σχέσεις. Θέλουν να νιώσουν υποχρεωτικά στη ζωή τους αυτό το αλισβερίσι αγάπης και αισθημάτων και αυτό είναι το σωστό. Το θέμα όμως που προκύπτει είναι πως παίρνουμε και πως δίνουμε αυτά που αναμένουμε από μια σχέση, επίσης μήπως εκτός από τα προφανή θέλουμε κι αλλά ασυνείδητα; Μήπως οι σχέσεις μας τελικά αποτελούν τον <<επίδεσμο>> των παιδικών μας τραυμάτων; Μήπως τελικά οι σχέσεις παίζουν διαφορετικό ρόλο για την γυναίκα και τον άνδρα; Και εν τέλει τι πραγματικά θέλουμε μέσα από μια σχέση και τελικά μήπως ζητάμε τελικά περισσότερη τοξικότητα;

Γυναίκες και άντρες από την μια πλευρά όταν μας ρωτήσουν τι ζητάμε από μια σχέση, απαντάμε ρομαντικά πράγματα όπως πχ αγάπη, πιστή, στοργή, ειλικρινά, ομορφιά, ευγένεια, σεβασμό κλπ. Είναι όμως τα πράγματα πραγματικά έτσι; Νομίζω πως όχι! Το μεγαλύτερο μέρος του ανθρωπινού πληθυσμού – και αυτό δεν είναι υπερβολή – βίωσε τοξικά παιδικά χρόνια, προβλήματα υγείας στην οικογένεια, τοξικοί γονείς, άπιστοι γονείς, φτώχεια, παρεμβάσεις τρίτων μέσα στο σπίτι, ανικανότητα της οικογενείας να έρθει κοντά στο παιδί, βία, αμέλεια, αδιαφορία, έλλειψη σιγουριάς, ασφάλειας, εγκατάλειψη και πολλά άλλα. Όλα τα αισθήματα λοιπόν που προκαλούνταν κατά την παιδική μας ηλικία ήταν αδύνατον να εκδηλωθούν τότε. Όταν όμως άρχισες να μεγαλώνεις από τις πρώτες σου κιόλας σχέσεις, στην εφηβεία, όλα αυτά άρχισαν να βγαίνουν προς τα έξω. Αν στην οικογένεια σου ένιωθες παραμελημένη/ως κατά την παιδική σου ηλικία θέλεις να τράβας την ερωτική προσοχή των ανθρώπων που δεν θα σε ήθελαν και πολύ γιατί έμαθες από μικρή/ος να δουλεύεις σκληρά ώστε τράβας την προσοχή των άλλων και το αίσθημα την <<απαξίωσης>> είναι ένα αίσθημα οικείο προς εσένα.

Επίσης αν ένα παιδί νιώθει πως εισπράττει αδιαφορία για τα κατορθώματα του – μικρά και μεγάλα –κατά την παιδική του ηλικία, έχει πολύ μεγάλες πιθανότητες να θέλει να υποτάσσει και να έχει τον <<έλεγχο>> μέσα στη σχέση και τη σεξουαλική του ζωή. Οι άνθρωποι που βιώνουν την εγκατάλειψη είναι αυτοί που κυνηγούν κυρίως σχέσεις με ανθρώπους που έχουν τάσεις φυγής και παλεύουν, να τους κρατήσουν επειδή δεν το κατάφεραν κατά την παιδική τους ηλικία. Τα παιδιά με τα μοναχικά και δύσκολα παιδικά χρόνια ψάχνουν ανθρώπους που θα τους κάνουν να αισθάνονται μονοί τους αντίστοιχα. Με λίγα λόγια οι περισσότεροι από εμάς έχουν μάθει να έρχονται σε επαφή με αισθήματα που τους είναι οικεία και να ζητούν από τους άλλους τα πράγματα που δεν μπορούν να τους παρέχουν, απλά και μονό για να μπορούν να πληγώνονται κι άλλο. Άλλωστε η δύναμη της συνήθειας, όσο κακιά και λανθασμένη αν είναι αυτή, είναι πολύ πιο δυνατή από την προσπάθεια κτήσης υγιούς συμπεριφοράς. Όμως είναι αυτό το καλύτερο που μπορούμε πραγματικά να καταφέρουμε; Να μείνουμε κολλημένοι στο παρελθόν; Να είμαστε ανίκανοι να προχωρήσουμε στην επόμενη μέρα; Έεε, δεν νομίζω Τάκη!

Το σωστό με τους ανθρώπους, όσο περνάει ο καιρός είναι να αποβάλουν αυτά τα τοξικά βιώματα η τουλάχιστον να παλέψουν για αυτό. Επί της ουσίας οι περισσότεροι άνθρωποι ζητούν την αγάπη απευθυνόμενοι στα πλέον ανίκανα άτομα, γιατί συν της άλλης είμαστε μια από τις πιο μοναχικές γενιές. Γιατί δεν μας αρέσουν οι ευγενικοί και καλοί άνθρωποι που μας προσεγγίζουν με καλοσύνη, ευγένεια, πάθος και σεβασμό. Οοοοοοχι εμείς γυναίκες και άντρες θέλουμε βούρδουλα πάνω από το κεφάλι μας. Εμείς να δίνουμε και ο άλλος να στραβώνει τα μούτρα του, εμείς να χαρίζουμε απλόχερα και ο άλλος να ξινίζει. Εμείς να περιμένουμε ανταπόδοση και ο άλλος να φεύγει, γιατί δεν του δείξαμε πόσο αξίζουμε επί της ουσίας, δεν δείξαμε πως του κάνουμε μεγάλη τιμή ενώ για πολλούς/ πολλές είμαστε ακριβοθώρητες/ακριβοθώρητοι. Επίσης και τα δυο φύλα πρέπει κάποια στιγμή να πάψου να είναι αγχωμένα σχετικά με το τι ζητάει το άλλο φύλο. Κορίτσια αν το άρθρο είχε τίτλο << ΜΑΘΑΜΕ ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ!;>> είμαι σίγουρη πως θα το διάβαζαν λιγότερες γυναίκες και περισσότεροι άνδρες, ενώ τώρα συμβαίνει μάλλον το ακριβώς αντίθετο. Διαβάζετε αυτό το άρθρο γιατί το πρώτο φύλο που αναφέρθηκε στο άρθρο είναι το ανδρικό, κρίμα δεν είναι που έχετε πετάξει τους εαυτούς σας τόσο πολύ στην άκρη και τα δύο φύλα και σας ενδιαφέρει μονό τι κάνουν και τι λένε οι <<εν δυνάμει>> σύντροφοι σας που ανήκουν στο άλλο φύλο;! Τελειώνοντας νομίζω πως σας έδωσα την απάντηση σχετικά με το τι θέλουν άνδρες και γυναίκες η γυναίκες και άνδρες – όπως θέλετε πάρτε το – και αν θέλετε τη γνώμη μου όποιος θέλει πραγματικά να αγαπηθεί και όποιος θέλει στα αλήθεια να μάθει τι θέλει το άλλο φύλο πρέπει να μάθει πρώτα τι θέλει η/ο ιδία/ίδιος! Η αυτογνωσία φέρνει την γαληνή και η γαληνή φέρνει την αγάπη για άντρες και γυναίκες!

About The Author

Silvi

Λέγομαι Συμεώνα (Σιλβή) Χατζίρη, είμαι τελειόφοιτη της νομικής Αθηνών, ραδιοφωνική παράγωγος του ID webradio, έχω εκδώσει ένα βιβλίο και αρθρογραφώ για το «Bήμα ασκούμενων και νέων δικηγορών». Έχω εργαστεί και έχω ζήσει στο Los Angeles της Αμερικής για μερικούς μήνες. Πρότυπά μου από μικρή ήταν οι δυνατές γυναίκες καριέρας!

Γίνε εσύ η αρθρογράφος του NAB.

Αν σου άρεσε  το άρθρο και νιώθεις πως θέλεις να εκφραστείς με οποιονδήποτε τρόπο γράφοντας τις δικές σου εμπειρίες, χαρές, αγάπες ή και δυσκολίες  στείλε το άρθρο σου εδώ WRITE ME

Thank you!  

  • Notanotherbarbie

    Το άρθρο σου είναι δυναμικό και γράφει τα πράγματα με το όνομά τους, συμφωνώ πως ειδικά η δική μας η γενιά έχει χάσει λιγάκι την μπάλα. Κάπου συγχέουμε τα θέλω τα δικά μας, με τα πρέπει της κοινωνίας και την συνήθεια των παιδικών μας χρόνων. Αναμφίβολα πάντως, όταν κάποιος μεγάλωσε με αλκοολικούς γονείς δεν σημαίνει πως θα ψάξει να βρει αλκοολικό σύντροφο, μα πως αυξάνει τις πιθανότητες να βρει ένα σύντροφο κοντά στο μοντέλο της οικογένειας που μεγάλωσε. Εάν όμως έχει πλήρη επίγνωση και γνωρίζει πως αυτό μόνο δυστυχία έφερε στο παρελθόν του/της θα απομακρυνθεί από το συγκεκριμένο μοντέλο ζωής και θα ψάξει το ακριβώς αντίθετο.

    Στο τέλος δίνεις αυτό που λίγοι περιμένουν, μα είναι πιο ουσιαστικό από το να πεις τι θέλει το κάθε φύλο ξεχωριστά… Η αυτογνωσία είναι σημαντικότατη γιατί δεν μπορούμε να ζητάμε την ευτυχία εάν δεν τα βρούμε με τον εαυτό μας και δεν την προσδιορίσουμε. Για άλλη μια φορά αγαπητή Silvi you ROCK!